Taki dźwięk nie występuje w normalnym środowisku kota. Jako pozytywny wzmacniacz, kliker natychmiast sygnalizuje kotu, że ten właśnie zrobił coś dobrze. Po kliknięciu ponownie masz krótkie okno czasowe – od jednej do dwóch sekund, aby nagrodzić małego kociaka, na przykład krokietami wysokiej jakości suchej karmy.
Koci katar Koci katar to choroba zakaźna. W jej zespół wchodzi zapalenie jamy nosowej, górnych dróg oddechowych, jamy ustnej i spojówek. Jest to choroba uleczalna, ale czasem może powodować... Chlamydioza Chlamydioza jest zakaźną chorobą kotów wywoływaną przez bakterie chlamydia psittaci. Zarazki te zachowują się podobnie do wirusów – nie są w stanie przebywać długo bez... Nosówka Nosówka psów jest jedną ze starszych chorób wirusowych psów. Na chorobę tę od lat chorują inne psowate, łasicowate, szopowate( a więc także coraz częściej hodowane w domach... Program szczepień kota Bardzo ważna w opiece nad kotem jest profilaktyka. Zamiast czekać aż nasz kot zachoruje i konieczne będzie jego kosztowne i nie zawsze skuteczne leczenie, lepiej po prostu zawczasu... Program szczepień królika Królik, który trafi do naszego domu powinien zostać zaszczepiony przeciwko podstawowym chorobom. Często choroby te są dla zwierzątka śmiertelne, dlatego, aby uniknąć trudnego... Dieta alergika Alergie przestały byś ostatnimi czasy zarezerwowane dla świata ludzkiego. Coraz większa liczba zwierząt domowych reaguje uczuleniem na różnego rodzaju substancje. Hodowle karmowe Żywienie zwierząt zazwyczaj sprawia najwięcej problemów w hodowli. Dieta musi spełniać odpowiednie wymagania. Gotowy pokarm zazwyczaj nie jest odpowiednio zbilansowany, posiada... Nosówka u fretki Nosówka to bardzo niebezpieczna i przebiegła choroba wywoływana przez wirusa CDV (z ang. Canine Distemper Virus – wirus psiej nosówki). Może być on przenoszony w bezpośrednim lub... Opieka nad świnką morską Świnki morskie są to małe, urocze gryzonie pochodzące z Ameryki Południowej. Dawniej hodowana była głównie dla mięsa, ponad to stanowiła obiekt kultu wielu plemion. Obecnie... Adopcja dorosłego psa Decydując się na psa, często nie zdajemy sobie sprawy, że wiąże się to z diametralną zmiana naszego życia. Pies wymaga czasu, aby był odpowiednio wychowany i nie przysparzał...

Najlepsza odpowiedź na pytanie «Czy można zabrać ze sobą kota do samolotu?» Odpowiedzi udzielił Annette Alicea w dniu Wed, Oct 19, 2022 9:00 AM Niektóre organizacje zajmujące się prawami zwierząt, w tym Humane Society of the United States, odradzają podróżowanie z kotem gdziekolwiek poza kabiną, jeśli można tego uniknąć — a

Odpowiedzi agusia80 odpowiedział(a) o 00:09 prawidłowo można brać kotka po 12 tygodniach życia - czyli ok. 3mc Niektóre małe sa słabe a inne sa silniejsze można je brać ok2-3miesiency a te słabsze Bardzo zróżnicowane informacje :)Ja ci radzę poczekać te cztery miesiące, lepiej trochę za długo niż za krótko. Nieprawdą jest, że starsze koty przywiązują się mniej niż młodsze, a na pewno nie, jeżeli różnica jest tak mała jak 2 miesiące. Ja spotkałam się z opinią o ośmiu tygodniach, ale tak jak wyżej- nic się nie stanie jeśli poczekasz, a kotki zabrane za wcześnie od matki mogą mieć najróżniejsze problemy, które uprzykrzają życie przez następne kilkadziesiąt lat, a nie kilka miesięcy. Vievse odpowiedział(a) o 14:42 Jakieś 6 tygodni, ew. troszkę wcześniej. atinusia odpowiedział(a) o 13:13 olusia12 odpowiedział(a) o 14:42 przynajmmniej 6 tygodni PS: to 2 miesiące od 4 do 7-tygodni gdzieś tak . xdd Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
\n kiedy można zabrać kota od matki
Ja swoja obecna kotke zabrałam od matki w wieku ok 8 tyg. (tak na oko weta- nie wiadomo kiedy sie urodziły) A jej 2 siostry zostałe wydane w wieku niecałych 7 tyg. Ale we dwie. Towarzystwo 2 kota jest wazne dla socjalizacji jesli szybko oddzielasz kociaka od matki. Ale to była specyficzna sytuacja. Podobna do Twojej. Może się zdarzyć, że Twój kot będzie musiał zostać sam w domu przez dłuższy czas. Kot nie poradzi sobie jednak sam Jak temu zaradzić? Zapoznaj się z poniższymi informacjami. WIEK, ZDROWIE, RASA I ROZMIAR MAJĄ WPŁYW NA TO, NA JAK DŁUGO MOŻNA ZOSTAWIĆ KOTA SAMEGO W DOMU Każdy kot – tak jak w przypadku ludzi – jest inny i posiada własną osobowość. To, na jak długo możesz zostawić swojego kota samego w domu, zależy po części od jego charakteru, lecz również od czynników takich jak wiek, zdrowie, rasa i rozmiar zwierzęcia. Kociaki, które potrzebują opieki i pożywienia matki, można od niej odseparować jedynie tymczasowo w wyjątkowych sytuacjach. Dopiero gdy kociak ukończy 12. tydzień życia, można odstawić go od matki. Starszy kot również posiada swoje potrzeby i, zasadniczo, wymaga więcej opieki niż młodsze zwierzę. Jeśli Twój kot odniósł uraz lub opiekujesz się kotką w ciąży, zwróć szczególną uwagę na stan zwierzęcia i związane z nim potrzeby. Jeżeli Twój kot jest rasowy i musisz zostawić go samego w domu, weź pod uwagę fakt, że niektóre rasy kotów – jak koty syjamskie lub orientalne – zwykle potrzebują większej dozy kontaktów społecznych, niż inne. Zostawianie kota towarzyskiej rasy samego przez dłuższy czas może w dużym stopniu negatywnie wpłynąć na jego zdrowie psychiczne. Również rasy o ogromnych pokładach energii, takie jak koty bengalskie, bywają bardziej wrażliwe na stres związany z samotnością, gdyż wymagają sporej dawki dziennego ruchu. Poszukaj informacji na temat rasy Twojego kota, zanim zostawisz go samego w domu. JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO ZOSTAWIENIA KOTA SAMEGO W DOMU? Zanim zostawisz kota samego przez dłuższy czas w domu, znajdź kogoś, kto zaopiekuje się nim podczas Twojej nieobecności. JEDZENIE, WODA I KUWETA Pamiętaj, aby zostawić kotu wystarczającą ilość pożywnej karmy i wody. Kot domowy powinien mieć nieograniczony dostęp do wody pitnej, a kot żyjący poza domem – możliwość ugaszenia pragnienia co najmniej dwa razy dziennie. Najlepiej jednak zapewnić mu nieograniczony dostęp do wody, więc śmiało wystaw na dworze kilka misek w zacienionych miejscach, aby woda zbyt szybko nie wyparowała. Upewnij się również, że wyznaczony przez Ciebie opiekun wie, gdzie znajdują się wszystkie niezbędne rzeczy takie jak karma czy żwirek do kuwety. BEZPIECZNE LEGOWISKO I MOŻLIWOŚĆ RUCHU Oprócz jedzenia, wody i możliwości załatwiania potrzeb fizjologicznych, ważne jest, aby zapewnić kotu także wygodne posłanie i możliwość zaspokojenia potrzeby drapania, na przykład za pomocą drapaka lub drzewka do drapania. Kot domowy wymaga również aktywności fizycznej – minimalną dawkę ruchu zapewnisz mu na przykład za pomocą specjalnej zabawki lub podajnika do karmy. Brak stymulacji zmysłów może prowadzić do pogorszenia samopoczucia zwierzaka. Naukę chodzenia kota na smyczy zacznij w momencie, kiedy zwierzak jest jeszcze mały. Kociaka łatwiej jest nauczyć nowych umiejętności, bo jest bardziej ufny i zainteresowany. Nie oznacza to jednak, że nie będziesz w stanie nauczyć dorosłego kota chodzenia na smyczy. Od czego musisz zacząć naukę? Najpierw przyzwyczaj kota do samych
Przed oddzieleniem kociaka od matki musimy wziąć pod uwagę kilka szczegółów, które mają ogromne znaczenie dla prawidłowego rozwój fizyczny i psychiczny kota. Natychmiastowe oddzielenie go może prowadzić do problemów behawioralnych, a nawet poważnych niedoborów żywieniowych. Chociaż nie ma dokładnej daty, kociak jest zwykle oddzielony od matki około 8 do 12 tygodnia życia, wiek, który może się różnić w zależności od konkretnego przypadku. W tym artykule AnimalWised wyjaśnimy, dlaczego tak ważne jest szanowanie tego czasu, pomożemy Ci określić odpowiedni moment i wyjaśnimy, jak to zrobić. Czytaj dalej i odkrywaj kiedy kocięta można oddzielić od matki?: Dlaczego nie powinniśmy przedwcześnie rozdzielać kociaka? Aby naprawdę zrozumieć, dlaczego oddzielenie kociaka od matki nie jest dobre, konieczne jest przyjrzenie się kilku podstawowym aspektom hodowli kota: Karmienie piersią, niezbędne do prawidłowego rozwoju Tuż po urodzeniu miotu, w ciągu pierwszych dwóch lub trzech dni, matka będzie ssać je pierwszym wyprodukowanym mlekiem, siara. Niezbędne jest, aby każdy szczeniak ją otrzymał, ponieważ oprócz obfitego odżywiania siara dostarcza immunoglobuliny, obronę immunologiczną, która ochronią Cię przed jakąkolwiek infekcją. Po tym czasie kot będzie je karmił mleko laktacyjne, źródło bogate w składniki odżywcze, które zapewni im również pewną odporność, aby zminimalizować ryzyko infekcji. Ponadto dostarcza im również hormonów, enzymów i innych substancji niezbędne dla ich wzrostu. Każdy kociak powinien być karmiony mlekiem wyprodukowanym przez matkę, z wyjątkiem bardzo szczególnych przypadków, takich jak odrzucenie, śmierć lub choroba matki uniemożliwiająca jej opiekowanie się nimi, tylko w takich przypadkach należy karmić kociaka szczeniaka, konsultując zawsze z weterynarzem. Znaczenie socjalizacji kociąt Od drugiego tygodnia życia do około dwóch miesięcy kociak jest na tyle dojrzały, że zaczyna eksplorować swoje otoczenie i nawiązywać pierwsze relacje społeczne. Kociak jest w pełni”wrażliwy okres socjalizacji”. Na tym etapie kot nauczyć się odnosić z przedstawicielami swojego gatunku, psami, ludźmi, z otoczeniem i ostatecznie z wszelkimi bodźcami zewnętrznymi, które będą częste w jego dorosłym życiu. Dobrze zsocjalizowany kot będzie towarzyski, przyjazny i będzie czuł się bezpiecznie w swoim przyszłym środowisku, będzie mógł wchodzić w interakcje z wszelkiego rodzaju żywymi istotami i nie będzie się rozwijał przyszłe problemy z zachowaniem, takich jak agresywność, nadmierna nieśmiałość lub inne. Wskazówki, jak oddzielić kota od matki Od 4 tygodnia i stopniowo musimy zachęcać naszego kociaka do zacznij odstawiać się od piersi. W tym celu zaproponujemy Ci małe porcje miękkiej i gładkiej karmy, takiej jak karma mokra przygotowywana w postaci kawałków mięsa lub ryby oraz pasztet. Na rynku można znaleźć puszki dla szczeniąt. Na tym etapie nadal polegają na matce, i dopiero w wieku 8 tygodni zaczną regularnie spożywać tego typu pokarmy. Kiedy kot osiągnie dwa miesiące życia, zaczniemy mu podawać różne dzienne racje pokarmowe, łącząc karmę mokrą i suche jedzenie. Aby mieć pewność, że mogą go spożyć, możemy namoczyć karmę w niesolonym bulionie rybnym, który zapewni im smak, dodatkowe wartości odżywcze i umożliwi bezproblemowe zjedzenie. Wreszcie około 12 tygodnia matka może nadal karmić młode piersią, ale jest to odpowiedni czas, aby zaczęły jeść samodzielnie, całkowicie je osłabiając. W tym czasie będziemy pewni, że nasz kot nie będzie cierpiał na żadne niedobory żywieniowe. Teraz i na razie zapewnić dobrą adaptację do przyszłego domu wskazane byłoby nauczenie kociąt korzystania z kuwety, a także z drapakiem. Wszystko, czego mogą się nauczyć, w tym gry i różne zajęcia, będzie miało pozytywny wpływ na ich stymulację umysłową i przyszłą sprawność. Rozdzielenie kociaka i jego matki Chociaż są odstawione od piersi, nie możemy radykalnie oddzielić kociąt od matki, ponieważ mogą cierpieć na zapalenie sutka, infekcję piersi z powodu gromadzenia się mleka. Musimy przeprowadzić progresywna separacja, czyli oddzielanie kociąt jeden po drugim od niej. W zasadzie, jeśli czekamy do 12 tygodnia życia, mama instynktownie będzie wiedziała, że ​​jej szczenięta są niezależne i że mogą przeżyć, więc będzie dziwne, jeśli dozna epizodu smutku. Jeśli jednak rozdzielimy je przedwcześnie, możemy zmierzyć się z ciężką depresją kota, który desperacko będzie przeszukiwał dom w poszukiwaniu szczeniąt. W takich przypadkach zdecydowanie zaleca się wypranie „gniazda” kota, a także wszystkich przyborów, koców i poduszek, które mogą nosić jego zapach. Jeśli chcesz przeczytać więcej artykułów podobnych do Kiedy kocięta można oddzielić od matki?, zalecamy przejście do naszej sekcji Co musisz wiedzieć.
Teoretycznie, operację można przeprowadzić od razu, ale zaleca się poczekać kilka tygodni. Jest to szczególnie ważne, jeśli kotka karmi potomstwo. Kastracja od razu po porodzie może wstrzymać laktację, co zagraża życiu kociąt. Oprócz tego, sterylizacja w pełnym znieczuleniu będzie dla kotki obciążeniem.
Właściciele psów regularnie pojawiają się w lecznicach weterynaryjnych w celu wykonania okresowych szczepień pupili lub ich odrobaczenia. Jak sprawy wyglądają w przypadku kocich właścicieli? Jak często należy pojawiać się u specjalisty i jakie objawy powinny zaniepokoić właścicieli kotów? Czy obowiązkowe jest szczepienie kotów przeciwko wściekliźnie i czy konieczne jest ich odrobaczanie? Wizyty kontrolne ze zdrowym kotem Ze zdrowym kotem nie należy przesadzać z ilością wizyt u lekarza weterynarii, gdyż mogą one narażać zwierzę na niepotrzebny stres. Jedna wizyta kontrolna do roku w zupełności wystarczy, a w przypadku kotów, które mają możliwość swobodnego wyjścia na dwór, częstotliwość tę można zwiększyć do dwóch wizyt w roku. Zaleca się coroczne szczepienie kotów przeciw wściekliźnie, szczególnie tych często przebywających na dworze, jednak nie jest to obowiązkowe, jak w przypadku psów. Odrobaczanie u młodych kociąt należy przeprowadzić w 3, 5 i 7 tygodniu oraz 3 i 6 miesiącu życia. Po tym czasie profilaktycznie należy podawać preparat odrobaczający 4 razy do roku. Wizyty kontrolne chorych lub ciężarnych kotów W zależności od choroby, na jaką cierpi zwierzę, lekarz weterynarii dobierze indywidualnie harmonogram wizyt, podczas których sprawdzany będzie stan zdrowia zwierzęcia, zaawansowanie choroby, przepisywane leki lub dobierane sposoby leczenia. To samo dotyczy kotek ciężarnych, u których kontrolowany jest przebieg ciąży i szacowany termin porodu. Gdy kot zachoruje Choroby wśród kotów najczęściej dotyczą układu moczowego, nieprawidłowego funkcjonowania tarczycy oraz zapalenia uszu, oczu czy przyzębia. Jeśli zauważymy, że zwierzę stało się apatyczne, ma trudności w oddychaniu, nie ma ochoty na zabawę, straciło apetyt lub męczą go biegunki i wymioty koniecznie należy udać się do zaufanego lekarza weterynarii, który określi przyczynę takich objawów. W związku z częstym występowaniem chorób układu moczowo-płciowego należy także zwrócić uwagę na takie objawy jak zaburzenia w oddawaniu moczu, zmiany jego koloru i zapachu oraz krwiomocz lub pasma śluzu. Jeśli nie zauważamy niepokojących objawów, kot ma apetyt i chęć do zabawy, nie ma potrzeby częstego odwiedzania lecznicy weterynaryjnej – coroczne wizyty w zupełności wystarczą. Ewentualne szczepienia i odrobaczanie należy skonsultować ze specjalistą – to on oszacuje ryzyko zachorowalności oraz dobierze częstotliwość podawania odpowiednich preparatów. Zabrano je mamie, gdy były młodsze – w wieku 5 lub 6 tygodni – zanim nauczą się uciekać od ludzi, gdy tylko je zobaczą. Często zadawane pytania Ci, którzy szukają odpowiedzi na pytanie «Kiedy można zabrać kocięta od mamy?», często zadają następujące pytania: Troskliwa, matczyna opieka to klucz do prawidłowego rozwoju i stabilnej psychiki – nie tylko u ludzi! Również młode psiaki nie obejdą się bez wsparcia swojej mamy. Jednak w życiu każdego szczeniaka następuje chwila, w której musi on pożegnać się ze swoją rodzicielką… Według niektórych źródeł można zabrać szczenię od suki już w momencie, kiedy przestaje ssać jej mleko. Inne mówią, że należy poczekać z tym aż do 12. tygodnia życia psiaka! Które teorie są prawdziwe? I dlaczego tak ważne jest, by w odpowiednim momencie oddzielić szczeniaka od matki? Dlaczego szczeniaki potrzebują matki? Dla rozwijającego się szczenięcia jego matka to nie tylko źródło pokarmu. Oczywiście, by wyrosnąć na silnego psiaka, mały czworonóg potrzebuje jej mleka – nieraz aż do siódmego tygodnia życia. Jednak gdyby chodziło tu tylko o pokarm, kwestia zabrania szczeniaka z rodzinnego gniazda nie byłaby tak skomplikowana! Dłuższe przebywanie przy matce zapewnia psiakom nie tylko odpowiedni rozwój fizyczny, ale także psychiczny. Czym ryzykuję, gdy chcę zbyt wcześnie oddzielić szczeniaka od matki? Co grozi szczeniakowi, który będzie zbyt wcześnie zabrany od matki i rodzeństwa? Oto tylko niektóre zagrożenia czekające na pozbawione matczynej opieki czworonogi: zwiększona podatność na choroby – badania wykazały, że zbyt wcześnie odebrane od matek psiaki są bardziej podatne na choroby i umierają w młodszym wieku. zbyt mocne gryzienie w zabawie – niedelikatne podgryzanie po rękach to prawdziwa zmora opiekunów szczeniąt! Kontroli ugryzień psiak uczy się najszybciej podczas interakcji z rodzeństwem i matką. większa podatność na stres – poczucie bezpieczeństwa przy matce chroni szczeniaki przed zgubnym wpływem hormonów stresu na ich układ nerwowy. Stres odczuwany przez psa w tak młodym wieku pozostawia po sobie trwałe ślady w mózgu i sprawia, że czworonóg będzie silniej go odczuwał nawet jako dorosły. nieodpowiednie zachowanie przy innych psach – zbytnia ekscytacja na widok czworonogów, brak wyczucia i umiejętności rozpoznawania subtelnych psich komunikatów mogą być efektem zbyt krótkiego przebywania z rodzeństwem, dzięki któremu szczeniaki uczą się właściwych zachowań. zwiększone ryzyko lęku separacyjnego – mniejsza odporność na stres u zbyt wcześnie zabranych szczeniąt może być przyczyną nadmiernego lęku odczuwanego podczas samotnych chwil w domu. zmniejszona pewność siebie – badania wykazały, że psiaki przebywające w szczenięcym wieku pod troskliwą opieką matki są bardziej otwarte na poznawanie nowych ludzi i obiektów. Pozbawione kontaktów z suką i rodzeństwem psiaki częściej wykazywały reakcje lękowe w codziennych sytuacjach. Kiedy oddzielić szczeniaka od matki? Według zaleceń Związku Kynologicznego w Polsce, szczenięta mogą być wydawane do nowych domów najwcześniej po ukończeniu siódmego tygodnia życia. Wielu hodowców decyduje się jednak przedłużyć opiekę nad psiakami. Oddziela je od matki dopiero w 8., a nawet w 12. tygodniu. Dzięki temu część okresu socjalizacji, kluczowego dla psiej psychiki, szczeniaki spędzają z rodzeństwem. Dodatkowe parę tygodni nauki psich zachowań sprawia, że w późniejszym życiu czworonogi są bardziej stabilne emocjonalnie. Odpowiedzialny hodowca w tym czasie zapewni każdemu psu indywidualną socjalizację ze światem zewnętrznym. Nauczy też umiejętności przydatnych w późniejszym życiu – chodzenia na smyczy, jazdy samochodem czy podstawowych komend. Taka nauka jest o wiele szybsza ze względu na poczucie bezpieczeństwa, jakie ma szczenię mieszkające wciąż z suką i rodzeństwem. Odbywa się także pod czujnym okiem specjalisty, co pozwala na uniknięcie poważnych błędów, popełnianych często przez niedoświadczonych opiekunów. Dłuższe pozostanie przy matce połączone z indywidualną nauką nie sprawi, że młody czworonóg będzie niechętny wobec swoich nowych opiekunów. Odnajdzie się w nowym domu tak samo, a nawet o wiele lepiej, niż psiak wzięty w wieku 7 tygodni. Hodowca chce sprzedać mi szczeniaka wcześniej – dlaczego? Hodowcy, którzy chcą sprzedać psiaka młodszego niż siedmiotygodniowego, mogą tłumaczyć to na wiele, nieraz bardzo wiarygodnych sposobów. Jednak powód jest zazwyczaj jeden – karmienie całego miotu podrośniętych szczeniaków to ogromne koszty! Szukając rasowego psiaka, musimy pamiętać, że żaden hodowca zarejestrowany w ZKwP nie ma prawa wydać nam psiaka, który nie skończył 7 tygodni. Zabrania tego regulamin tej organizacji. Dlatego jeśli usłyszymy, że małego psiaka możemy zabrać już wcześniej, najprawdopodobniej pochodzi on z pseudohodowli. Powinniśmy wtedy poszukać innej, legalnej i zarejestrowanej w ZKwP hodowli. To uchroni nas przed wieloma problemami w przyszłości, które ciągną się nieraz przez całe życie psiaka.
Najlepsza odpowiedź na pytanie «Jak zabrać kota do samolotu?» Odpowiedzi udzielił Aron Gibson w dniu Wed, Nov 2, 2022 12:58 PM Porozmawiaj z linią lotniczą o przewożeniu kota w kabinie.
Kocięta mogą żywić się pokarmem matki nawet do 12 tygodnia życia. Po pierwszym miesiącu można jednak powoli rozpocząć proces ich przestawiania się na pokarm stały. Kocięta mogą żywić się pokarmem matki nawet do 12 tygodnia życia. Po pierwszym miesiącu można jednak powoli rozpocząć proces ich przestawiania się na pokarm stały. Dieta kociąt powinna być odpowiednio zbilansowana i zawierać wszystkie witaminy, minerały, białka oraz tłuszcze potrzebne do prawidłowego rozwoju młodego organizmu. Zapotrzebowanie energetyczne u kociąt jest bardzo wysokie, dlatego podawany im pokarm musi zawierać odpowiednią ilość kalorii. Kasia gotuje z kluseczki gnocchi ze szpinakiem Regularne przybieranie na wadze Kocięta są bardzo żwawe i aktywne fizyczne dlatego należy im dostarcza jak najwięcej pokarmu. W czasie ich rozwoju dodatkowo trzeba monitorować wagę, by uniknąć ewentualnej niedowagi. Przybieranie kolejnych gramów przez kota zależne jest od rasy, jednak powinno wynosić około 30 g dziennie. W razie wątpliwości warto zawsze udać się do weterynarza, który dokładnie doradzić jak należy karmić kota. Kiedy zacząć karmienie? Kocięta które znajdują się pod opieką matki do 4 tygodnia żywią się wyłącznie jej mlekiem. Zawiera ono duże ilości białka i wapnia czyli składniki, które wzmacniają oraz utwardzają ich kości. Przez pierwszy miesiąc nie należy więc karmić dodatkowo kociąt żadnymi innymi pokarmami. W przypadku gdy są sierotami, trzeba podawać im specjalny preparat, który zastąpi mleko matki. Taki płyn podaje się przy użyciu butelki ze smoczkiem. Co ważne, nie wolno pod żadnym pozorem podawać kociętom mleka krowiego, które ma zbyt mało białka i za dużo cukrów, przez co może źle wpłynąć na ich rozwój. Po pierwszym miesiącu można zacząć odstawiać kota od mleka matki. Ważne jest by robić to stopniowo wprowadzając małe ilości karmy. Od początku warto podawać ją w misce, po to aby kot nauczył się dobrych nawyków. Z czasem prócz mokrej karmy, można zaserwować mu odrobinę suchych chrupek. Koty które mają około 3 miesięcy mogą jeść już klasyczny pokarm dla kotów w postaci suchej karmy lub mięsa. Ważne jest by podawane produktu były dobrej jakości i zawierały witaminy oraz niezbędne składniki mineralne. Ile powinny jeść kocięta? Im żwawszy kot, tym więcej powinien jeść. Dobrym pomysłem na zabezpieczenie przed nadmiernym tyciem kota jest zakup specjalnej miski, która będzie podawała chrupki pojedynczo. Dzięki temu nasz pupil nie będzie naraz zjadał wszystkiego co mu daliśmy. W przypadku karmy mokrej należy ją podawać o określonych godzinach i pilnować by kot ją zjadł, ponieważ po jakimś czasie robi się ona sucha i niezdatna do zjedzenia. Chcesz mieć psa, ale masz alergię na sierść? Zobacz, psy z włosami i dlaczego są polecane dla alergików. ​Linienie psa odbywa się zazwyczaj 2 razy do roku. Zobacz, dlaczego pies gubi sierść. Rasy psów, uznanych za agresywne to urodzeni obrońcy i stróże. Zobacz, wykaz agresywnych psów w Polsce.
Maluch przez pierwsze dwa tygodnie swojego życia powinien pić jedynie mleko matki. W następnych tygodniach (do 8 tygodnia) pokarm od kociej mamy powinien być stopniowo zastępowany pokarmem stałym. W tym czasie zadaniami opiekuna jest prawidłowe karmienie matki oraz później podawanie maluchom odpowiedniego pokarmu dla małych kotków.
Jak młody jest zbyt młody? Ile tygodni powinien mieć kociak w momencie zmiany domu? Barbara C. French Dorie Wilkins* (*nazwisko zmienione, by chronić tożsamość) hodowała ragdolle przez prawie dwa lata i miała za sobą drugi miot. Zagadnęła ją miła młoda para, która chciała mieć kociaka, ale sprzeciwiała się jej zasadzie sprzedaży dwunastotygodniowych kociąt. Byli przekonani, że kocię nie przywiąże się do nich. Przywołali ogłoszenia w gazecie z kociętami "gotowymi do zmiany domu" w wieku sześciu lub ośmiu tygodni. "Pozwoliłam im się przekonać" - wzdycha Wilkins. "Sprzedawałam kocięta w wieku dwunastu tygodni, bo wszyscy tak robili. Nie wiedziałam jednak dlaczego." Ustąpiła i pozwoliła jednemu ze swoich kociąt pójść do nowego domu w wieku siedmiu tygodni. Kocię zostało zwrócone w wieku dziesięciu tygodni - ważące mniej niż przed zmianą domu trzy tygodnie wcześniej. Właściciele narzekali, że pociągało nosem i miało chroniczną biegunkę, a także nie korzystało z kuwety. Nie zgodziło się z ich kotem rezydentem i spędziło większość czasu chowając się pod kanapą. "Powiedzieli, że nigdy więcej nie kupią rasowego kota, bo najwyraźniej nie są zdrowe" - opowiada Wilkins. Z opieką weterynaryjną i dużą ilością TLC* (* "Talk Listen Communicate" - czyli "rozmawiaj, słuchaj, komunikuj się" - przypisek mój ) , kociak stanął na nogi w ciągu kilku tygodni. Wilkins zaczekała aż miał prawie sześć miesięcy, nim ponownie go znalazła mu dom. Problemy kociaka nie miały nic wspólnego z dziedzictwem. "Kocięta powinny opuszczać dom w wieku co najmniej dwunastu tygodni" - mówi dr Betsy Arnold, wieloletni hodowca kotów syjamskich i weterynarz prowadzący gabinet dla kotów "Caring for Cats" w Rochester, w stanie Nowy Jork. "W swojej praktyce widziałam kocięta sześcio- i siedmiotygodniowe, które ważyły dwanaście, może czternaście uncji. To niemowlęta. Muszą być przy matce." Dwunastotygodniowe kocię może się wydawać stare ludziom przyzwyczajonym do ogłoszeń z sześcio- i ośmiotygodniowymi ko"gotowymi do przeprowadzki". Większość z nas, kociarzy, miewała koty w takim wieku. Są wtedy śliczne i większość ludzi lubi obserwować rozwój tak młodych kociąt. Jednak oddzielając je od matki tak wcześnie, możemy je trwale skrzywdzić. Pomiędzy szóstym a dwunastym tygodniem następują bardzo ważne zmiany w umysłowym, emocjonalnym i fizycznym rozwoju kociaka. Separacja od matki, rodzeństwa i znanego otoczenia w tym wieku może spowodować nadmierny lęk i stres w najlepszym przypadku, a poważne problemy medyczne lub nawet śmierć w najgorszym. POTENCJALNE PROBLEMY ZWIĄZANE ZE WCZESNĄ SEPARACJĄ Problemy z odpornością i zdrowiem "Jedną z moich głównych obaw związanych ze wczesnym oddzieleniem od matki jest to, że systemy odpornościowe kociąt rozwijają się między ósmym a dwunastym tygodniem życia" - mówi dr Arnold. "Odporność od matki mija, a odporność uzyskana dzięki szczepieniu dopiero zaczyna pełnić swoją rolę. W tym okresie kocięta są bardziej podatne na choroby, takie jak choroby górnych dróg oddechowych czy biegunka." Generalnie kocięta są szczepione przeciwko panleukopenii, rhinotracheitis i wirusom calici w szóstym, dziewiątym i dwunastym tygodniu. Jednak odporność pochodząca od szczepionki nie pojawia się natychmiast, może minąć dziesięć dni nim szczepionka stanie się efektywna. Do tego czasu kocięta otrzymują pewną dawkę odporności dzięki przeciwciałom z mleka matki, ale jest to też wiek, w którym odzwyczajają się od ssania matki. Ich system immunologiczny "przestawia się" z odporności pochodzącej z mleka matki na odporność ze szczepienia. W tym okresie system odpornościowy jest zajęty tym zadaniem, co sprawia że kocię ma mniejszą zdolność zwalczania innych chorób. "Stres związany ze zmianą domu i bycie wystawionym na działanie innych zarazków może sprawić, że kocię będzie bardziej podatne na choroby w tym czasie" - dodaje dr Arnold. W wieku sześciu lub siedmiu tygodni kocię jest po zaledwie jednej szczepionce; to nowy właściciel musi pamiętać o kolejnych. Czasem zapomina, co może mieć katastrofalne skutki. Hodowca kotów himalajskich i Barbara Redalia (hodowla Tuleburg) wspomina: "Pewien człowiek kupił u nas kociaka, zaniedbał drugie szczepienie, a kiedy jego syn stał się alergikiem, zwrócił kota do nas. Niestety kot w ich domu złapał rhinotracheitis i naraził ciężarną kotkę na kontakt z wirusem w naszym domu. Kotka, której odporność na rhinotracheitis najwyraźniej była osłabiona, ciężko zachorowała, straciła miot i ostatecznie została uśpiona." "Rozmawiałam z wieloma właścicielami, którzy kupili swoje koty w wieku ośmiu tygodni, co jest minimalną prawną granicą na Florydzie" - mówi Susan Geren, hodowczyni kotów perskich i himalajskich pod przydomkiem Pyewacket. "Przytłaczająca większość z nich miała problemy zdrowotne ze swoimi kociętami, prawdopodobnie spowodowane stresem związanym z oddzieleniem od matki i rodzeństwa w tak wczesnym wieku. Wyjaśniłam im powody, dla których nie wydaję wcześnie kociąt i zasugerowałam używanie tego w przyszłości jako kryterium pozwalającego stwierdzić, którzy hodowcy są bardziej zainteresowaniu przychodem związanym ze sprzedażą kociąt niż wydawaniem ich zdrowych i dobrze odchowanych. Trzymanie kociąt aż skończą cztery czy pięć miesięcy jest z całą pewnością droższe." Niektóre badania pokazały, że szczepienie w wieku sześciu tygodni może byc zbyt wczesnie. "Kiedyś straciłam dzisięciomiesięcznego kota z powodu panleukopenii (nosówki kotów)" - opowiada Mary Tyson z hodowli Thaison Siamese. "Po długich dyskusjach z producentem szczepionki i moim weterynarzem, kierownik badań Pittmana-Moore'a wywnioskował , że nie była to zła dawka szczepionki. Cornell [Centrum Zdrowia Kotów], które przeprowadziło pośmiertną analizę (i zbadało próbki krwi pobrane, gdy kot jeszcze żył), orzekło w zgodzie z Pittmanem-Moore'm, że niektóre koty nie wytwarzają trwałej odporności ze szczepionek podanych przed ukończeniem szesnastu tygodni, a ten kot dostał ostatnią szczepionkę w wieku dwunastu tygodni. Od tamtej pory nie wypuszczam z domu kotów, zanim nie zostaną zaszczepione w wieku szesnastu tygodni." "Najważniejszym powodem dla którego wydaję dwunastotygodniowe (lub starsze) kocięta jest to, że bywają niesłychanie wrażliwe, a umieszczenie w nowym domu i środowisku obciąża je dodatkowo stresem, zwiększając szanse zachorowania" - mówi hodowczyni kotów burmańskich Jaina Wendtland. "Kiedy to się zdaża, kupujący obwinia sprzedającego, w wielu przypadkach słusznie." Czas, w którym kocię jest gotowe do zmiany domu, może byc różny w zależności od kota lub też rasy. Niektóre koty są po prostu za małe by żyć samodzielnie, nim nie będą nieco starsze. Hodowczyni kotów devon rex Carole Goodwin notes że koty jej rasy są małe i potrzebuja pełnych dwunastu tygodni by dojrzeć i być odpowiednio socjalizowanym. Amanda Bright, która hoduje koty rosyjskie niebieskie pod przydomkami Kyina i Talisker, zauważa, że koty jej rasy mają skłonność do bycia szczupłymi i w jej odczuciu potrzebują nabrać większej masy ciała, aby znieść szczepienia. Jej zdaniem mądrzej jest zaszczepić je nieco później, aby mogły lepiej poradzić sobie z możliwymi komplikacjami. Ze zdrowotnego punktu widzenia, lepiej jest pozwolić kociętom otrzymać całą pierwszą serię szczepień (w tym szczepienia przypominające), gdy przebywają w domu, w znanym otoczeniu. Pierwsze szczepienia nie są wystarczające by nabyć odporność, a kocię potrzebuje więcej czasu by jego system odpornościowy przestawił się z jednego systemu (mleka matki) na drugi (szczepienia). Kociaki powinny również być odpowiedniej wielkości i psychicznie dojrzałe nim będą gotowe do zmiany domu. Problemy z jedzeniem i załatwianiem się "Odstawienie kociąt od matki nie wydarzenie; to proces" - mówi dr Arnold. "Nie zaczynają po prostu jeść pewnego dnia. Jedzą odrobinkę, piją mleko matki, jedzą odrobinkę, piją, i tak dalej. W końcu jedzą więcej niż piją, a potem całkowicie przestają ssać matkę. To nie dzieje się przed upływem sześciu czy ośmiu tygodni." Kotki polegają na własnym rozumie i ostatecznie przestają karmić kocięta. U większości kotów dzieje się to naturalnie, gdzieś między ósmym a dwunastym tygodniem. Jednak ten proces jest bardzo ważny, bo uczy kocięta radzenia sobie pozytywnie z frustracją i odmową. Gdy matka zaczyna im odmawiać karmienia, którego kocięta bardzo pragną, uczy je radzenia sobie z tą frustracją. Kocięta, które nie przejdą tej lekcji, mogą mieć problemy behawioralne. Odstawienie kociąt to nie tylko kwestia przyzwyczajenia ich do jedzenia stałego pokarmu. To ważny okres, w którym kocię zaczyna ukazywać swoją niezależność od matki. Musi to być stopniowy proces. "Moje kocięta najczęściej nadal są karmione przez kotkę w wieku dziewięciu i dziesięciu tygodni, czasem nawet dłużej" - mówi Rosi Carroll, hodowczni Bengals by RoJon. "Nigdy nie miałam kupującego, który po odbiorze jednego z moich kociąt narzekałby, że miauczy ono za matką. Dobrze adaptują się w nowym otoczeniu." U zbyt młodych kociąt powszechne jest także to, że słabo jedzą i mają kuwetkowe problemy. Wiele kociaków od szóstego do ósmego tygodnia nie używa kuwety konsekwentnie. Odkryłam, że moje własne kocięta mogą przyzwyczajać się do używania kuwety do wieku dziesięciu tygodni. Poza tym biegunka może towarzyszyć zmianom w diecie i stresowi, które pojawiają się przy zmianie domu. Biegunka może zagrażać życiu małego kotka; ciężkie odwodnienie i nagła utrata wagi jest poważnym problemem, gdy ma się tak małą masę ciała. Problemy z socjalizacją i zachowaniem Ludzie często pragną mieć młodsze kocię, ponieważ obawiają się, że nie przywiąże się do nich, jeśli będzie starsze. To po prostu nieprawda. Jak mówi Ann Segrest z hodowli Kiriki Korats, "starsze kocięta całkiem dobrze przywiązują się do swoich nowych ludzi. Koty nie mają, ani nie muszą ustalać swojego miejsca w "stadzie", jak robą to psy. To mit, który musi zostać obalony, tak by kocięta miały szansę uczyć się od swoich matek i być tak zdrowe i wolne od stresu, jak to możliwe, kiedy idą do nowych domów." To prawda, że kocięta oddzielone wcześnie od matek często przywiązują się do człowieka jako matki zastępczej. To może wydawać się słodkie, ale jest niezdrowe. Takie kocięta będą często ssać koce, ubrania, guziki, a nawet płatki ucha lub siebie same. Mogą stać się zależne od ludzi do tego stopnia, że będą przerażone lub neurotyczne, gdy pozostaną same w domu. Wiele z nich chowa się lub ucieka na widok nieznajomych ludzi. Jednak najczęściej koty pozbawione prawidłowej socjalizacji nie uczą się, jak być z innymi kotami. To sprawia, że są szczególnie nieodpowiednie do domów z innymi kotami. Faza socjalizacji kociąt zaczyna się w wieku około czterech tygodni i może trwać do wieku czternastu tygodni. W tym okresie kocięta uczą się odkrywać swój świat, pod przewodnictwem matki. Pomiędzy dziewiątym a czternastym tygodniem, uczą się od matki i rodzeństwa jak obcować z innymi kotami. Uczą się jak rozpoznawać i interpretować kocią mowę ciała. Dość dosłownie, kot, którego ominie ten ważny etap rozwoju socjalnego może nie nauczyć się "rozmawiać" z innymi kotami. Również to w tym okresie kocię powinno się zetknąć w pozytywny sposób z pewną liczbą ludzi, tak by nie obawiało się ludzi różnych typów. Niewłaściwa wczesna socjalizacja jest powodem, dla którego niektóre koty zdają się bać mężczyzn, albo ludzi w okularach, albo innych dziwaków. Hodowca manksów Marj Baker musiała wychować trzy kocięta, których matka stała się niezdolna do opieki nad nimi, gdy miały trzy tygodnie. „[Te kocięta] były gryzące - a właściwie skubiące; chciały żuć moje palce i chciały mojej nieustannej uwagi. Lubiły też żuć moje włosy, a każda część mojej garderoby została wylizana i przeżuta. Wydawały się bardzo "mordkowo ukierunkowane" i były bardzo nieszczęśliwe, gdy zostawały same. Większość manksów lubi sama się sobą zajmować, ale nie ta trójka. Trudniej było też nauczyć je korzystania z kuwety, bo podłoga była dobrym miejscem do kucania. Chyba nie byłam dobrą kocią mamą." Deborah Feldham z Glendoveer's Abyssinians miała podobną historię. W jednym przypadku wzięłam dwa osierocone kociaki, które musiałam karmić strzykawką, bo były tak młode" - mówi. "Nie łatwo się z nimi współpracowało. Były zazdrosne i niepewne, często pokazywały tą niepewność załatwiając się w nieodpowiednich miejscach albo drapiąc czy sycząc na obcych. Wierzę, że gdyby te kociaki urodziły się w bardziej bezpiecznym środowisku i zostały wychowane przez matkę [do starszego wieku], byłyby lepiej emocjonalnie przygotowane do dopasowania się w nowe rodziny. Kocięta uczą się od matek, rodzeństwa z miotu i od otoczenia. Kocięta potrzebują czasu z matką i rodzeństwem, by przejść ważne życiowe lekcje - lekcje, które sprawią, że będą szczęśliwymi, zdrowym, pewnymi siebie kociakami. "Widziałam kocieta, które zabrane zbyt wcześnie od matki, ssały ubrania i były neurotyczne" - mówi June Abbott Colwell z hodowli Velpaws Siamese. "[Kocięta] nie tylko potrzebują być ze swoimi matkami, ale również z rodzeństwem. Uczą się odpowiedniego, akceptowanego zachowania w zabawie zarówno od matki, jak i rodzeństwa. Zabrane zbyt wcześnie nie są tak tolerancyjne czy pewne siebie jak starsze kocięta." KOCIĘ W WIEKU DWUNASTU TYGODNI W wieku dwunastu tygodni, większość kociąt nie ssie lub prawie nie ssie matki, została odpowiednio zsocjalizowana z matką i rodzeństwem, otrzymała pełną serię kocięcych szczepień i przeszła prze krytyczny okres przestawiania się systemu odpornościowego. Odpowiednio traktowane i socjalizowane przez ludzi, te kocięta nauczyły się odkrywać świat i będą się z nim stykać z radosną, otwartą pewnością siebie, która je będzie prowadzić przez całe życie. To może się różnić w zależności od kota czy rasy. Ważną do zapamiętania rzeczą jest to, że o tym w jakim wieku kocię powinno opuścić hodowlę powinno decydować jego obecne i przyszłe dobro, a nie finanse czy prosta chęć posiadania młodszego kociaka, nieważne z jakiego powodu. "Kocięctwo" to przemijający czas. Będziesz miał kociaka jedynie przez krótki czas, ale kot będzie z tobą przez wiele kolejnych lat. Może osobiście się rozczarujesz tym, że kocię spędzi dodatkowy miesiąc czy dwa z matką, podczas gdy chciałbyś mieć go wcześniej, ale będzie miało to kolosalne znaczenie dla umysłowego, emocjonalnego i fizycznego zdrowia kociaka przez całe jego życie. Jeśli szukasz zwierzęcia ze schroniska, możesz nie mieć wyboru. Jeśli szukasz kociaka po znajomości czy od hodowcy, nalegaj na przynajmniej dwanaście tygodni dla zdrowia kociaka. Dzięki temu będziesz miał zdrowszego, szczęśliwszego i lepiej zsocjalizowanego kociego przyjaciela. ----------------------------------- Barbara C. French, 'How Young is Too Young?', dostepne na: ostatnio ogladane: 25/01/2009. Tłumaczenie: majast
Okres noworodkowy przypada na dwa pierwsze tygodnie życia kociąt. Jest to czas, kiedy małe kocięta są całkowicie uzależnione od matki – zmysły kociaków nie są jeszcze w pełni rozwinięte. Kocie noworodki nie widzą i nie słyszą, a jedyne zmysły, jakimi się kierują, to dotyk i węch, dlatego tak istotna jest obecność matki
Wzięcie do domu słodkiej, puchatej kulki, to cudowne przeżycie. Nie wolno jednak robić tego nierozważnie, czyli zbyt wcześnie zabierać szczeniaka od matki. Poskutkuje to cierpieniem psiej mamy, złym rozwojem fizycznym i psychicznym szczeniaka oraz dużymi problemami, które sami będziemy mieli z maluchem (i z dorosłym psiakiem też). Skutki zbyt wczesnego oddzielenia szczeniaka od suki Młode psy bardzo potrzebują swojej mamy. Zapewnia im ona bezpieczeństwo, opiekę, pielęgnuje ich futerka, karmi swoim mlekiem, daje ciepło. Dla suki z kolei młode są centrum wszechświata, kocha je całym sercem i bardzo się o nie troszczy. Rozdzielenie mamy i dziecka zbyt wcześnie będzie miało bardzo nieprzyjemne skutki dla obu stron. Szczeniak musi do pewnego momentu żywić się wyłącznie mlekiem suki. Po pierwsze, nie ma jeszcze zębów, aby radzić sobie z pokarmami stałymi, a jego brzuch nie jest do nich przyzwyczajony. Po drugie, ssąc matkę, rozwija i wzmacnia swój układ odpornościowy, co bardzo wpłynie na jego podatność na wszelkie choroby w dorosłym życiu. Szczenięta potrzebują także przebywania z rodzeństwem i suką do procesu socjalizacji. To znaczy, że uczą się, że są psami i co jest właściwe dla ich gatunku. Dzięki temu psiak będzie umiał w przyszłości nawiązywać kontakty z innymi kudłaczami, odbierać wysyłane przez nie sygnały, opanuje również umiejętność kontrolowania siły nacisku zębów. Zbyt wcześnie oddzielone od matki psy bywają nadpobudliwe, zbyt ruchliwe, nie potrafią się skupić i skoncentrować. Mogą okazać się też agresywne, zaborcze, zazdrosne o pokarm i zabawki. To pierwsza niedobra możliwość. Drugą będzie rozwijanie się pupila bardziej w kierunku melancholijnym. Co to oznacza? Że będzie cały czas smutny, osowiały, ospały, bez jakiekolwiek chęci na zabawę i naukę. Nasz psiak może się także bać i to bardzo, mieć problemy z zostawaniem samemu w domu, poznawaniem nowych zwierzaków i poruszaniem się w obcym otoczeniu. Dlatego tak ważne jest oddzielenie szczeniaka od suki we właściwym momencie, kiedy ulubieniec rozwinął się odpowiednio psychicznie i fizycznie. Kiedy to mniej więcej wypada? Około 8 tygodnia życia. To również dobry czas dla matki, która traci dziecko. Nie jest już tak przerażona, nie szuka go rozpaczliwie, nie cierpi w okropny sposób. Skąd wziąć szczeniaka? Decyzja, skąd bierzemy szczeniaka, zależy od tego, czy chcemy mieć rasowego pupila, czy kundelka. Z tym drugim jest stosunkowo mniejszy problem. Możemy nawiązać kontakt z właścicielem przez internet, spotkać się osobiście, odwiedzić i obejrzeć młode. Bardzo szlachetnym gestem jest wzięcie malucha ze schroniska. Pamiętajmy, że wtedy nie obowiązuje reguła ósmego tygodnia. Szczeniak i tak nie ma ani mamy, ani rodzeństwa, więc im szybciej go zabierzemy, tym dla niego o wiele lepiej. Taki psiak to jednak dodatkowe wyzwania. Potrzebuje wzmożonej opieki i troski, możliwe że również karmienia z butelki, wycierania pupy i wielu innych czynności, które normalnie wykonywałaby psia mama. Czasami dobrze jest poprosić o pomoc zoopsychologa, bo sami możemy nie podołać tak wczesnemu wychowaniu zwierzaka. Jeśli decydujemy się na rasowego pupila, powinniśmy koniecznie zadbać o to, by był z dobrej hodowli, czyli miał pięknych i zdrowych rodziców. Kontakty z hodowcami rasowych psiaków najlepiej nawiązywać bezpośrednio na wystawach, ewentualnie przez internet, ale jest to mniej pewne źródło, jeśli szukamy ulubieńca o idealnym wyglądzie i stuprocentowo zgodnym ze wzorcem rasy. Pierwsze dni szczeniaka w nowym domu Stało się. Mamy w domu słodką, małą kuleczkę, którą najchętniej tulilibyśmy cały dzień. Pamiętajmy, że wychowanie psiaka to poważny obowiązek, na który decydujemy się w momencie podjęcia decyzji o adopcję. Musimy pokazać maluchowi, co może, a czego mu nie wolno. Pierwszego dnia pobytu szczeniaka w naszym domu musimy przede wszystkim zapewnić mu spokój. Ma za sobą całe mnóstwo wrażeń: oddzielenie od mamy i rodzeństwa, podróż, nową przestrzeń, nowe zapachy i dźwięki. Pokażmy mu, gdzie ma swoje legowisko, a gdzie miski. Początkowo psiak na pewno trochę poniszczy nam dom. Nie krzyczmy nie niego! Spokojnie tłumaczmy, co robi źle. Chwalmy za postępy. Pierwsze dni to czas na naukę, gdzie należy się załatwiać (czyli na dworze, a nie na przykład koło fotela). Kupmy naszemu szczeniakowi zabawki, by nie ćwiczył swoich nowych zębów na meblach. Zabierzmy go do weterynarza, który zbada psiaka i zaszczepi. W kolejnych tygodniach przyjdzie pora na tresurę i naukę różnych sztuczek i komend. Dodatkowo starajmy się nie rozpuścić pupila. Miłość i troska to podstawa, ale nie dajmy wejść sobie na głowę, bo w dorosłym życiu psiak zacznie rządzić w domu i nas terroryzować. Odwiecznym problemem jest spanie z ulubieńcem w łóżku. Pozwalać na to czy nie? Cóż, jeśli kudłacz wyrośnie nam na owczarka niemieckiego albo doga… może lepiej jednak nauczyć go, żeby spał na własnym posłaniu? W przeciwnym wypadku za rok sami nie zmieścimy się w łóżku. Bardzo ważną sprawą jest też karmienie. Dawajmy naszemu czworonogowi dopasowane do jego wieku i rasy posiłki, które zapewnią mu zdrowy rozwój i dostarczą odpowiednich składników. Najlepiej kupić dobrze bilansową karmę w porządnym sklepie zoologicznym. W Kakadu mamy cały wybór karm dla psich maluchów. Wykształcenie odpowiednich nawyków żywieniowych będzie miał wpływ na całe jego dorosłe życie. A przecież chcemy, by było jak najdłuższe i najszczęśliwsze. Tekst: Magdalena Dolata Zdjęcie:
Jednak najczęstszym jest to, że odstawienie od piersi trwa do około 8 tygodni życia. Jest to więc optymalny czas na oddzielenie szczeniaka od matki. Trzeba zaznaczyć, że im dłużej szczeniak jest z mamą, tym lepiej mu będzie, dlatego warto zostawić szczeniaka z mamą do 3 miesiąca życia około.
Autor Wątek: ile muszą mieć koty ?? (Przeczytany 6892 razy) Kamelia ile lat muszą mieć kotki żeby można je było oddzielić od mamy ?? Zapisane Kamelia chodzi mi o to kiedy można je oddać do nowego domu ?? Zapisane dominika Ja mam małe kotki ze schroniska, ich mama umarła kiedy one miały niespełna miesiąc. Nie wiem czy to za wcześnie ale u mnie rozwijają się dobrze, są wesołe, ruchliwe Pozdrawiam Zapisane Forum Zwierzaki sylwka_garfisia Jak dobrze myśle i pamiętam to kot musi mieć więcej niż 6 tygodni! Zapisane Trinity Kociaki muszą mieć co najmniej 8-10 tygodni. Wcześnie nie są jeszcze wystarczająco samodzielne. Zapisane kareena tak jak pisze Kinga - minimum 8 tygodni.. Zapisane myszka Bzzz, kotki Błąd. 10 - 12 tygodni to optymalny wiek kociaków żeby można było je oddzielić od matki. Zapisane Trinity Dlatego napisałam, że co najmniej 8-10. Zapisane myszka Zapisane Forum Zwierzaki Trinity Mój miał 9 i był co najmniej to nie to samo co optymalnie. Zapisane myszka Kinga, ale dziecko też możesz zabrać od rodziców w wieku 8 lat. I też będzie samodzielne. ALe widzę jaka jest różnica. Moja kota przyniesiona z azylu kiedy miała 6 -8 tygodni, teraz rok - to jest dziecko pod względem charakteru, kompletne dziecko. Po prostu jest psychicznie niedojrzała. Co najmniej i optymalnie to w tym przypadku to samo. Chodzi o to żeby kociak się prawidłowo rozwijał nie tylko fizycznie ale i psychicznie. Wiadomo - koty, jak ludzie, są różne, ale nie znaczy to że należy wmawiać że można brać miesięczne koty, bo przecież już nie ssą piersi... Zapisane Trinity Niestety w praktyce wygląda to tak, że większość ludzi chce się kotków pozbyć, mówiąc brzydko, jak najwcześniej. Większość ogłoszeń dotyczy kociaków 6-7 tygodniowych. Szukając kotka dla siebie zdarzyło mi się uświadomić kilku takich "fachowców", że to za wcześnie. Tylko czy posłuchali, to już inna sprawa. Osobiście wątpię. Zapisane myszka Ech, i tego niestety nie zmienimy. Można tylko gadać, gadać i gadać... Zapisane Trinity Dlatego mojego rudego wzięłam od ludzi, którzy koniecznie chcieli się go natychmiast pozbyć, mimo, że miał niecałe 9 tygodni. Doszłam do wniosku, że skoro już musi zostać oddany, to lepiej, że pójdzie do osoby, która odchowała i odkarmiła niejednego kotka (czyli do mnie ) niż na przykład do ludzi, którzy się na kotach kompletnie nie znają. Zapisane Eury Według ustaleń FIFE, kociak który opuszcza dom musi mieć ukończone 12 że jest to są wtedy zaszczepione i w pełni samodzielne. Większość szanujących się hodowców nie sprzedaje kotków które nie skończyły 10 tyg. Zapisane Forum Zwierzaki
Najlepsza odpowiedź na pytanie «Ile kociąt można zabrać samolotem?» Odpowiedzi udzielił Micheline Daly w dniu Tue, Aug 30, 2022 22:22 PM Frontier Airlines: Jeden dorosły kot na hodowlę lub dwa kocięta , jeśli są w wieku od 8 tygodni do 6 miesięcy Delta: Jeden dorosły kot na hodowlę /b> lub dwa kocięta , jeśli są w wieku od 10 Artykuł został zweryfikowany w celu zapewnienia jak najwyższej prawidłowości zawartych w nim treści (zawiera odnośniki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych, a czasami też badań medycznych). Cała zawartość naszej witryny jest regularnie weryfikowana, jednak jeśli uważasz, że nasze artykuły są niedokładne, nieaktualne lub o wątpliwej jakości, skontaktuj się z nami pod adresem skontaktuj się z nami w celu wprowadzenia niezbędnych poprawek. 5 minutKoty to zwierzęta, które są bardzo powściągliwe w okazywaniu swoich emocji, ale trzeba się nauczyć, jak je interpretować. Oto 10 oznak porodu u kotów. Cud życia jest fascynującym procesem, niezależnie od gatunku, w którym występuje. Jednak koty są dość nieuchwytne i skryte, więc opiekun może nie być w stanie wykryć, kiedy jego ciężarna pupilka będzie rodzić. Oto 8 oznak, że twoja kotka będzie rodzić, abyś mógł jej w tym czasie mają kilka okresów rui w roku, a każdy z nich trwa 15-22 dni. Ciąża u kota trwa od 64 do 67 dni, czyli około 9 tygodni. Należy także zauważyć, że miot może składać się z więcej niż jednego ojca, ponieważ samice kopulują wielokrotnie w czasie rui. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ciąży i porodzie u kotów, czytaj kotki mogą zajść w ciążę?Koty są znane z tego, że mają odruchową owulację, co oznacza, że jajeczkują, kiedy kopuluje z nimi samiec. Oznacza to, że mogą zajść w ciążę o każdej porze roku. Oczywiście pod warunkiem, że spełnione są pewne warunki pogodowe, które zapoczątkowują ich okres dziwne, cykle płciowe kotów domowych są kontrolowane przez środowisko, a konkretnie przez ilość godzin światła dziennego. Jednak ze względu na zmiany klimatyczne i obecność sztucznego oświetlenia nie stanowi to już ograniczenia. W rezultacie ruja samic może być przedłużona na cały rok, niezależnie od warunków dochodzi do kopulacji, samica nie zachodzi w ciążę od razu. W rzeczywistości pozostaje ona podatna na zapłodnienie jeszcze przez około 7 dni, w tym czasie inny samiec może próbować ją zapłodnić. Dlatego potomstwo w miocie może pochodzić od różnych po zajściu w ciążę, kotki zaczynają wykazywać zmiany fizjologiczne i behawioralne. Dlatego te znaki są często wykorzystywane, by próbować kontrolować ciążę i dobrze opiekować się zwierzęciem. Teraz, kiedy znasz już te ogólne informacje, oto najbardziej oczywiste oznaki porodu u Zachowanie w legowiskuJak większość zwierząt, koty starają się znaleźć odpowiednie miejsce do porodu i rozpocząć opiekę nad swoimi młodymi jeszcze przed porodem. Jeśli szybko nie znajdzie odpowiedniego miejsca, matka stanie się niespokojna i zdenerwowana. Aby pomóc w zakładaniu gniazda, opiekun może dostarczyć Twojemu pupilowi następujące przedmioty: Duża skrzynia, przykryta u góry i z bocznym wejściem. Może nią być specjalna skrzynia dla kota lub wykonana samodzielnie przez samego opiekuna. Mnóstwo koców. Obszar z dala od działalności człowieka, ciepły i wolny od nagłych zmian temperatury. Jeśli opiekun wybierze odpowiednie miejsce na legowisko, kot szybko je rozpozna i zacznie spędzać w nim znacznie więcej czasu. W tym momencie jest już tylko kwestią dni, zanim nastąpi poród. 2. Zmiany temperaturyNormalna temperatura dorosłego kota wynosi między 37,7 a 39,1°C. Jednak jedną z oznak, że kotka jest bliska porodu, jest obniżenie tego zakresu temperatur, ponieważ jej temperatura wewnętrzna spadnie do 37,2°C .Można zmierzyć ten parametr za pomocą termometru w okolicy pachowej kota, ale lepiej nie przeszkadzać mu zbytnio. Jak podaje portal weterynaryjny Szpital dla kotów Guildecrest, istnieją inne znaki, które są łatwiejsze do zaobserwowania i mniej inwazyjne dla Zwiększenie rozmiaru gruczołów mlecznychJedną z oznak ciąży u kotów jest to, że ich gruczoły mleczne zaczynają się stopniowo powiększać. Gruczoły sutkowe są ułożone w dwóch równoległych rzędach i jest ich w sumie 8, więc pod koniec ciąży stają się dość widoczne. Kotka zaczyna produkować mleko na kilka dni przed porodem. Musisz być bardzo ostrożny, gdy obserwujesz ten objaw kliniczny. Upewnij się, że wszystkie piersi urosły jednakowo, w przeciwnym razie wybrzuszenie jednego lub dwóch sutków może wskazywać na guza sutka. Niestety, u kotów nowotwory te prawie zawsze są drastycznie zmniejsza szanse na to, że kotka zachoruje na raka sutka w ciągu swojego Słaby apetytSpożycie kalorii przez kota wzrasta wraz z rozwojem płodów w jej ciele, a pod koniec ciąży może być nawet o 50% większe niż normalnie. Zauważysz, że twoje zwierzę zbliża się do porodu, jeśli nagle zacznie jeść znacznie mniej w ciągu 2-3 dni przed porodem. Jest to normalne, ponieważ kocięta uciskają jej brzuch i w związku z tym ma mniejszy Zmiany behawioralneJednym z sygnałów, że kotka zbliża się do porodu, są wyraźne zmiany w zachowaniu w ostatnim tygodniu ciąży. Może wycofać się do jednego miejsca w domu (zwykle do gniazda) lub stać się niezwykle Lizanie sromuGdy kotka będzie rodzić, zacznie często lizać swój srom, ponieważ wydziela on naturalne wydzieliny, które ostrzegają o zmianach fizjologicznych zachodzących w jej ciele. Takie zachowanie jest naturalne i nie ma się czym martwić, bo zwierzę samo się dezynfekuje, żeby uniknąć infekcji (i żeby kocięta przyszły na świat czyste).7. NerwowośćKażdy ssak jest w stanie odczuć w swoim organizmie coś tak ważnego jak poród. Jak to zwykle bywa, gdy kotka będzie rodzić (zwłaszcza jeśli jest matką po raz pierwszy), będzie miała problemy z ukierunkowaniem swoich emocji. Z tego powodu często jest niespokojna, ciągle chodzi tam i z powrotem lub miauczy, “jakby chciał coś powiedzieć”.Najlepszą rzeczą, jaką można zrobić w takich przypadkach, jest towarzyszenie kotu i nie karanie jego zachowania. Pozwól, by to ona cię szukała i unikaj niepotrzebnego denerwowania się, bo w przeciwnym razie możesz wzbudzić w niej wrogość lub Początek skurczówPodobnie jak u ludzi, mięśnie macicy kota zaczynają się kurczyć w pierwszej fazie porodu, aby ułatwić potomstwu przejście przez kanał rodny. Ponadto rozluźnienie krocza (obszar pomiędzy odbytem a sromem) można zobaczyć gołym kotki możesz wyczuć, obserwując jej brzuch lub kładąc (delikatnie) rękę na jej brzuchu. Jeśli uda ci się je wykryć, można śmiało powiedzieć, że poród się i wymagający procesPrzedstawiliśmy ci 8 oznak, że twoja kotka będzie rodzić, ale prawdziwe wyzwanie zaczyna się, gdy zaczyna się sam poród. Cały proces trwa zazwyczaj od 2 do 5 godzin, ale często zdarza się, że kotka przerywa poród, karmi swoje kocięta, a następnie rodzi ponownie w ciągu kolejnych 24-36 godzin. Dlatego konieczne jest przedłużenie monitoringu tak długo, jak to jest procesem, nad którym kotki muszą mieć pełną kontrolę. Oznacza to, że opiekunowie nie powinni interweniować w żadnym momencie, chyba że kocięta nie oddychają lub występuje silne krwawienie. Przede wszystkim unikaj dotykania matki i potomstwa, bo to właśnie w tym czasie rodzina łączy się poprzez zapach. Dlatego każdy obcy zapach może sprawić, że matka porzuci swoje rzecz biorąc, jeśli zauważysz, że coś jest nie tak, nie wahaj się pilnie zabrać swojego zwierzaka do weterynarza. Wczesne działanie nie tylko uratuje życie potencjalnie zagrożonego potomstwa, ale także uchroni samą matkę przed może Cię zainteresować ... W sytuacji, gdy nic nie zaburzy naturalnego cyklu rozwoju kociąt pod opieką matki, do minimum 4. tygodnia życia kocięta są karmione wyłącznie mlekiem matki. W momencie, kiedy kotka przestaje karmić małe mlekiem można powoli wprowadzać do ich diety papkę przygotowaną z mokrej karmy dla kociąt wymieszanej z ciepłą wodą lub

Najlepsza odpowiedź Magdaa19 odpowiedział(a) o 22:59: Młode uczą się od matki i im dłużej z nią przebywają tym więcej wiedzą ;) Ale kotki oddaj tak po dwóch miesiącach gdyż do tego czasu powinny pić mleko matki. Bo są najlepszym źródłem witamin. A mleko krowie jest nieodpowiednie dla kotów gdyż nie gasi pragnienia i nie jest dobre dla kociego żołądka . Mam nadzieję że pomogłam ;) Odpowiedzi kiedy małe zaczną samodzielnie pić. po conajmniej 2miesiącach Żywiec odpowiedział(a) o 13:40 Kiedy zaczną wszystko jeść. Niech jeszcze zostaną przy mate...Parę miesięcy po urodzeniu można zabierać od matki...A usamodzielniają się po pięciu miesiącach...A jak chce wcześniej, to karmić z butelki. PoPYTAJ LEPIEJ WETA. Helena18 odpowiedział(a) o 17:41 Czytałam gdzieś, że potrzebują 12 tygodni, żeby matka nauczyła ich wszystkiego. najbezpieczniej około 10 tygodnia blocked odpowiedział(a) o 18:45 Trzeba czekać z 2-3 tygodnie,gdy kotek otworzy oczy i samodzielnie będzie pił mleko(nie z piersi matki)Nie zabieraj kotka wcześniej,bo potem tak jagby ssie ci wszystkie koszule itd. to znak że za wcześnie wiełaś je od matki. blocked odpowiedział(a) o 15:29 przy matce trzeba trzymać dwa miesiąceskoro ci otworzyły oczy to znaczy że mają prawie dwa ygodnie. sama mam teraz małe ktoki bo mi się kotka okociłą to wiem ;** Nie nzam się. Ale po miesiącu myśle :) pixelek odpowiedział(a) o 15:32 GrzybeQ odpowiedział(a) o 21:06 po 4...Lepiej nie wcześniej,bo może być przez to chory albo dostać do głowy... ;P Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

Najlepsza odpowiedź na pytanie «Kiedy można zabrać kociaka od matki?» Odpowiedzi udzielił Bobbye Perdue w dniu Sun, Aug 21, 2022 8:32 AM Dlatego największą szansą na przeżycie kociaka jest pozostanie z matką do co najmniej 8 tygodnia życia. Kochający i odpowiedzialny opiekun kota z pewnością chce dla niego jak najlepiej. Doskonała opieka zakłada też zapewnienie kotu doskonałego pożywienia. A przecież popkultura wdrukowała w umysły ludzi przekonanie, że koty i myszy to nierozłączny duet. Czy koty jedzą myszy? A może to kolejny koci mit? Przeczytaj! O kotach krąży wiele mitów, półprawd i zupełnych kłamstw. Czarne koty mają przynosić pecha, zwierzaki te mają mieć też magiczne skłonności. Koty piją mleko i jedzą myszy. Z tych wszystkich stwierdzeń tylko jedno jest prawdziwe. Czarne koty wcale nie przynoszą pecha, są równie wspaniałe, jak wszystkie inne koty! Dla opiekunów z pewnością są magiczne, jednak nie znaczy to, że parają się magią. Mleko też nie jest dla nich właściwe – wiele kotów cierpi na nietolerancje czy alergie i mleko może im to bardzo zaszkodzić. A jak to jest z myszami? Czy to też mit? Może wydawać Ci się, że to niemożliwe, by akurat Twój kot polował na myszy, dajesz mu przecież najlepsze możliwe pożywienie i na pewno nie połasiłby się na mysz, prawda? Możesz patrzeć na swojego puchatego, leniwego mruczka i zastanawiać się właśnie nad tym zagadnieniem. Koty i myszy to odwieczni wrogowie. Na pewno doskonale zdajesz sobie z tego sprawę, nawet jeśli nie udało Ci się zaobserwować tego zjawiska w naturze. Kreskówki, literatura, filmy różnego rodzaju – wszystko to od zawsze pokazuje ludziom, że koty faktycznie polują na myszy. Czy wszystkie koty to robią? Właściwie tak, choć tu trzeba wskazać na dużą rolę kociej mamy. Koty bowiem przyswajają umiejętność polowania od swoich matek. Od nich też uczą się jedzenia myszy – mowa tutaj o kotach, dla których gryzonie to główne źródło pożywienia. Kocie mamy bardzo dbają o swoje potomstwo. Oznacza to też naukę przetrwania w świecie, czyli polowania. Zaczyna się od tego, że kotka przynosi do kociąt martwą zdobycz, którą później zjada. W ten sposób kociaki uczą się jedzenia mięsa, co oznacza ich przestawienie na dietę mięsną, zamiast picia wyłącznie mleka matki. Z biegiem czasu kocia matka znosi coraz więcej zdobyczy, by karmić młode. Później przychodzi czas na naukę polowania. Najpierw matka przynosi kociakom martwą zdobycz. Później zdobycz żywą, którą zabija na ich oczach. Następnie przychodzi czas na osłabioną już zdobycz, którą kociaki mają dobić i zjeść. Na końcu przynosi im ofiarę z większą ilością sił, którą samodzielnie mają upolować. Dlaczego koty jedzą myszy? To proste — są częścią łańcucha pokarmowego. Koty są drapieżnikami, a myszy są ich ofiarami. W naturze koty polują na myszy dla pożywienia, a koty domowe często robią to samo – koty wychodzące w ten sposób same uzupełniają sobie dietę. Jeśli pozwalasz kotu wychodzić z domu, nigdy nie wiesz, co robi i co je, gdy chodzi po okolicy. Niektórzy uważają, że koty jedzą myszy, bo się nudzą lub dlatego, że lubią proces polowania. Jednak prawda jest taka, że koty po prostu postrzegają myszy jako kolejne źródło pożywienia. Koty i myszy to też – z punktu widzenia kota – doskonały duet pod innym względem. Dla kota mysz jest po prostu idealną ofiarą. Jest niewielka, można ją zjeść w całości i polowanie nie należy do najtrudniejszych. W dodatku mięso tego gryzonia jest bardzo bogate w taurynę. A to kolejny powód, dlaczego koty jedzą myszy. Tauryna jest bowiem dla kotów niezwykle ważna, same nie potrafią jej wytwarzać w organizmie i muszą stale uzupełniać braki, by zachować zdrowie. Z tego powodu w karmach dla kotów zawsze jest dodatek tauryny. Dlaczego koty przynoszą myszy? Co to oznacza? Wiesz już, dlaczego koty jedzą myszy. Zdarza się jednak, że kot upoluje mysz, ale wcale nie będzie miał zamiaru jej zjeść. To częste zwłaszcza u kotów wychodzących, które nie muszą polować, by żyć, bo w domu czeka na nich pełna miska przepysznego, zdrowego i pełnowartościowego jedzenia. Taki kot może polować na myszy dlatego, że po prostu może. To leży w jego naturze. Kotu tak dyktuje instynkt, więc postępuje zgodnie z nim. Jednak wcale nie ma ochoty jeść swojej zdobyczy, bo jest najedzony. Może zostawić taką upolowaną mysz, gdy się znudzi zabawą. Może też przynieść ją Tobie. Dlaczego koty przynoszą myszy? Kot może to robić z dwóch powodów. Po pierwsze, mogą kierować nim względy opiekuńcze i wdzięczność. Przecież codziennie karmisz swojego kota smacznym jedzeniem i nigdy przy Tobie nie jest głodny. Zależy mu na odwdzięczeniu się – dlatego przynosi Ci to, co sam uważa za bardzo wartościowe źródło pożywienia. Kocie mamy też przynoszą zdobycz swoim młodym, dlatego ma to też aspekt opiekuńczy. Twój kot nie chce, abyś był głodny i próbuje o Ciebie dbać tak, jak potrafi. Jest jeszcze inny powód, dlaczego koty przynoszą myszy. Może po prostu Twój mruczący przyjaciel robi to, by się pochwalić? W ten sposób chce Ci pokazać, że upolował intruza. Chce Ci pokazać, jaki jest sprytny, zwinny i szybki. Koty potrafią być naprawdę dumne ze swoich umiejętności. Dlatego kociak, któremu uda się coś upolować, może czuć potrzebę pochwalenia się tym przed tymi, których uważa za sobie bliskich i ważnych dla siebie. Możesz to zaobserwować też w zabawie. Czasem kotek, który „upoluje” zabawkę, potrafi oznajmić to głośnym, pełnym dumy i radości okrzykiem. Jak oduczyć kota przynoszenia myszy? Kot naprawdę chce dobrze, gdy przynosi Ci swoje zdobycze. Nie każdy człowiek jednak czuje z tego powodu satysfakcję czy jest zadowolony z takiego obrotu spraw. Jak oduczyć kota przynoszenia myszy? Tak naprawdę nie da się tego zrobić. Jeśli Ci to przeszkadza, przemyśl zrobienie ze swojego wychodzącego, polującego kota, kota kompletnie domowego, który nie opuszcza czterech ścian. Nie wieszaj mu na szyi obroży z dzwoneczkiem, bo będzie go to tylko drażnić i może spowodować problemy behawioralne. Kot to drapieżnik. Nie chce być słyszany przez otoczenie bez potrzeby, bo czuje się wtedy zagrożony. Nie karć też kota, nie krzycz na niego, gdy przyniesie Ci mysz. On jest wtedy dumny i szczęśliwy. Nie zrozumie, dlaczego odrzucasz jego prezent i nie jesteś zadowolony z tak cennej zdobyczy, którą zdobył z trudem i przyniósł specjalnie dla Ciebie. Możesz go w ten sposób tylko zestresować. A kot zestresowany to zwierzak smutny i narażony na wiele chorób. Kot będzie przynosił myszy i inne upolowane stworzenia, bo taka jest jego natura. Robi to z poczucia dumy i miłości. Jeśli nie chcesz, by to robił i wolisz, by zadowolił się „polowaniem” na zabawki, nie wypuszczaj go na zewnątrz. Problem rozwiąże się samoistnie. A w domu przecież możesz bez większych problemów zapewnić kotu wszystko to, co niezbędne do szczęśliwego i komfortowego życia. Koty i myszy – podsumowanie Każdy kot to drapieżnik. Jeśli coś się rusza i go zaciekawi, może chcieć to upolować. Zwłaszcza gdy to mniejsze od niego. To właśnie dlatego myszy to idealne ofiary dla kotów. Są niewielkie, pożywne, sycące, a przy tym ich mięso pełne jest tak potrzebnej kotom do życia tauryny. Myszy i inne niewielkie stworzenia stanowią podstawę wyżywienia kotów wolnożyjących. Koty wychodzące też mogą polować i w ten sposób uzupełniać swoją dietę. Takie koty mogą też Ci przynosić swoją zdobycz. Zwierzaki robią to, by się odwdzięczyć za jedzenie, troskę i opiekę. Robią to też po to, by się Tobą zaopiekować. Jeśli kot przynosi Ci takie prezenty, oznacza to, że jesteś dla niego kimś bardzo ważnym. Nie zmienia to jednak faktu, że prezenty te są raczej makabryczne. Jak oduczyć kota przynoszenia myszy? Nie da się. Kot chce dobrze. Nie krzycz na niego, nie karć go, nie zakładaj mu hałaśliwych dzwonków do obroży. Jeśli nie chcesz, by kot to robił, nie wypuszczaj go na zewnątrz. Twój zwierzak to robi z miłości, dlatego karanie go za przejawy pozytywnych uczuć może go bardzo zranić i zestresować. A czy Twój kot przynosi Ci prezenty? Przeczytaj również: Ile śpią koty? Czy mają sny? Jak przyzwyczaić psa do kota? Wypadanie sierści u kota. Co robić gdy kot lnieje?
Obecność matki do 3 miesiąca życia. Tak zwany "okres odsadzania" trwa do ok. 3-go miesiąca życia małego kotka. W tym czasie zostają wykształcone zachowania konieczne w dorosłym życiu. Kociak zbyt wcześnie odseparowany od matki będzie trudny w wychowaniu i może być bardziej podatny na wszelkiego rodzaju choroby. Autor: natalia30
Nikt tak dobrze nie wie czego potrzebuje mały kociak, jak jego matka. To właśnie ona uczy swojego malucha jak radzić sobie w środowisku. Nawet gdybyśmy bardzo się starali, nie jesteśmy w stanie zastąpić kociej matki w wychowaniu futrzaka w pierwszym okresie jego życia. Jaki jednak jest najlepszy czas na zabranie malucha do nowego domu?Czego uczy kociaka jego matka? Kontakt z matką jest niezbędny dla właściwego rozwoju futrzaków. Maluchy nie wiedzą wszak jak to jest być kotem, póki się tego nie nauczą. Koniecznej życiowej wiedzy dostarcza im właśnie obserwacja zachowania matki. Mruczki uczą się poprzez naśladownictwo, ale nie tylko – solidnym źródłem nowych doświadczeń jest również zabawa. To właśnie podczas tych z pozoru niewinnych igraszek, kociaki dowiadują się jakich granic nigdy nie wolno przekraczać. Nasze mruczki muszą poznać też podstawy kociego języka, czyli specyficznych gestów używanych w kontaktach społecznych. Nieoceniona dla maluchów pozostaje też możliwość interakcji z rodzeństwem, podczas których także intensywnie się uczą. Jak przebiega socjalizacja kociąt? Decydujący wpływ na przyszłe kocie życie ma pierwsze 8 tygodni po urodzeniu. Jeśli futrzaki w tym okresie nie nabędą podstawowych umiejętności społecznych, już nigdy mogą tego nie nadrobić [1]. Choć prym w wychowaniu wiedzie w tym czasie kocia matka, mruczki muszą mieć od początku kontakt również z ludźmi. Istotne jest, aby poznały jak najwięcej różnych osób – zarówno mężczyzn, kobiet, jak i dzieci. Dobrze jest też zapoznawać kociaki z innymi zwierzętami np. psami, co ułatwi w przyszłości ich wspólne kontakty. Aby socjalizacja przebiegała prawidłowo powinniśmy dostarczać maluchom wielu różnorodnych bodźców i pozytywnych doświadczeń. Optymalny moment na przeprowadzkę do nowego domu następuje około 8 – 12 tygodnia życia futrzaków. Kocica przestaje wtedy karmić swoich podopiecznych, więc rodzinne więzy ulegają stopniowemu rozluźnieniu. Mruczki zaczynają też więcej czasu spędzać na zabawie, dzięki której nabywają nową wiedzę. Jakie są skutki wychowywania bez matki? Porzucenie przez matkę może być dla kociaka prawdziwą traumą. Stres, jakiego wtedy doświadcza może wpłynąć negatywnie na rozwój całego układu nerwowego. Jeśli więc tylko mamy taką możliwość, powinniśmy jak najszybciej znaleźć mu mamkę, która się nim zaopiekuje. Niestety mruczki, które nie miały okazji do kontaktów społecznych są obarczone wieloma problemami. W takiej sytuacji często to człowiek staje się dla kota drugą matką. Futrzak może więc bardzo silnie przywiązać się do swego opiekuna – co nie jest wcale dobre, bo każda rozłąka będzie w przyszłości urastać do rangi tragedii. U mruczka pozbawionego matki mogą pojawić się też zachowania obsesyjno-kompulsywne np. ssanie wełny. Innym często spotykanym problemem są zachowania agresywne – nasz ulubieniec może po prostu nie wiedzieć jak bawić się prawidłowo, żeby nie zadawać bólu. Również impulsywność i nadwrażliwość bywa skutkiem niewłaściwej socjalizacji [2]. Jak prawidłowo oddzielić kociaka od matki? Rozłąką to bardzo trudny dla futrzaka moment – w jednej chwili zmienia się cały jego świat. Żeby przejście do nowego domu przebiegało bezproblemowo dobrze jest wcześniej przygotować na nie kociaka. Bawmy się z nim jak najczęściej, przyzwyczajajmy do noszenia i głaskania. Starajmy się zainteresować mruczka kontaktami z nami i eksploracją otoczenia. Dobrze też zaopatrzyć futrzaka w kocyk pachnący gniazdem, który zwiększy jego poczucie bezpieczeństwa. Z pewnością ułatwi mu to start w nowym domu. Jeśli sami komponujemy dietę malucha, powinniśmy też od początku wpajać mu dobre nawyki, zapoznając z różnymi smakami. Wszystkie pozytywne doświadczenia, jakie zebrał kociak we wczesnym dzieciństwie, na pewno zaprocentują w przyszłości. Tekst: Marta Majewska Zdjęcie: Źródła: 1. Brandshaw J., 2014, Zrozumieć kota. Na tropie miauczącej zagadki., Wydawnictwo Czarna Owca 2. Dunphy H., 2010, The secret language of cats, Quid Publishing .